تاريخچه ی بازار مبادلات ارز ، فارکس

در سال 1971زمانی که نرخ ارز شروع به مطرح شدن کرد ، معاملات نقدی بين بانکی شکل گرفت . وقتی يک کار تجاری بين المللی صورت می گيرد ، نياز به تبديل پول کشور خريدار کالا به پول کشور فروشنده می باشد.

فارکس گروهی در حدود 4500 سازمان هستند که در معاملات ارز دست دارند. اين گروه شامل: بانکهای بين المللی ، بانکهای مرکزی دولتها و شرکتهای بزرگ تجاری می باشند.

پرداخت های وارداتی و صادراتی و خريد کالاها و اجناس در مقياس وسيع براساس تبديل ارز صورت می گيرد که به اين عمل صرافی يا بازار تبديل ارز خارجی می گويند.

در سالهای قبل معاملات ارزی فقط در مبالغ بالا و در دست مؤسسات مالی با سرمايه های کلان و بانک ها بود ، اما اکنون اين امکان برای سرمايه های کوچک نيز فراهم گرديده تا وارد اين بازار گسترده شوند.

نقش بانکهای تجاری و مرکزی در بازار فارکس عبارتند از :

انتقال پول بين دو شريک تجاری را سهولت می بخشند.

به خريد و فروش و در اصل احتکار ارز می پردازند زيرا معتقدند که در آينده ارزش بيشتری خواهد داشت . تخمين زده شده که بانکهای بين المللی در حدود 70% سود و عايدی خود را از اين طريق به دست می آورند.

بانک های مرکزی کشورها ، از قبيل خزانه داری مرکزی آمريکا به اين دليل در فارکس شرکت می کنند تا سهمی در کسب درآمدهای مالی کشور داشته باشند . وقتی بانک مرکزی کشوری پول خود و يا يک ارز خارجی را می خرد يا می فروشد هدفش تثبيت ارزش پول کشور خود می باشد.

اولين تبديل کننده های ارز کشورهای خاورميانه بودند که سکه های يک کشور را با کشور ديگر در مبادلات تجاری عوض می کردند.

درسال 1944 نظام پولی ارز در برابر طلا به وجود آمد به اين صورت که 1 اونس طلا در مقابل 35 دلار خريد و فروش می شد و همزمان با سالهای پايانی جنگ جهانی دوم بين (Berton woods) سه کشور آمريکا ،انگلستان و فرانسه قراردادی در محل برتون وودز در آمريکا که در آن زمان درگير جنگ نبود بسته شد که ارز اصلی آن پوند انگليس بود.

در سال 1971 قرارداد برتون وودزلغو و قرارداد اسميت سونيان بسته شد که ارزهای بيشتری را تحت پوشش قرار می داد ، اما باز هم کارايي لازم را نداشت لذا در سال1977 نظام پولی اروپا پا به عرصه ی وجود گذاشت و هدف آن بوجود آوردن راهی برای ايجاد يک نظام شناور ارزی آزاد بود تا به اين وسيله کشورهای جهان بتوانند وابستگی خود را به دلار کمتر کنند . اما باز هم توانايي لازم را نداشت.

در سال 1978 سازمان تجارت جهانی ارز ، خدمات جديدی را به مشتريانش ارائه کرد تا بتوانند در معاملات خود از فرصتهای بيشتری بهره ببرند و بدين طريق اعتماد مشتريانش را به خود ج لب کرد تا اينکه در سالهای اخير خصوصاً در سال 2004 برای اينکه بتواند سرمايه های کوچک را جمع کرده و به گردش درآورد علاوه بر سيستم های معامله از طريق اينترنت و آن لاين
نرم افزارهای اختصاصی خود که همان انجام معاملات از طريق بی سيم ، همراه و يا کامپيوترهای جيبی بود ، را به جهانيان معرفی کرد و ما امروز شاهد اجرای معاملات ارز در مقياس کوچک و بزرگ از طريق اينترنت و تلفن می باشيم.

فارکس بزرگترين بازار معاملاتی دنياست که روزانه در حدود 5/1 تريليون دلار در آن معامله می شود . فارکس دارای مرکزيت خاصی نيست و به مانند يک بازار آزاد عمل می کند

بازارهای اصلی فارکس شهرهای سيدنی در استراليا ، توکيو در ژاپن ، لندن در انگلستان ، فرانکفورت در آلمان و نيويورک در آمريکا می باشند و اين گستردگی جهانی نشانگر اين است که فارکس يک بازار 24 ساعته است.

مزايای شرکت در معاملات فارکس

قابليت تبديل به پول : در فارکس هميشه يک خريدار و يک فروشنده وجود دارند ، يعنی لازم نيست ما به دنبال خريدار يا فروشنده باشيم.

شفافيت بازار : به اين صورت که ميزان سود و ضرر معاملات شما در همان لحظات انجام معامله مشخص می شود.

بيست و چهار ساعته بودن بازار : هرکس در هرزمان و در هر کجا قادر به انجام معامله است.

هدف از معامله در بازار فارکس

هدف از هر معامله فروش جنس به قيمتی بالاتر از خريد آن است و بازار فارکس هم از اين امر مستثنی نيست ، کالای مورد معامله در اين بازار نرخ پولهای کشورهای مختلف است و مثل هر کالای ديگری پول هم نرخ خودش را دارد . بانکهای سراسر جهان مجری بازار هستند که براساس عواملی از قبيل ميزان تجارت های بين المللی ، اوضاع اقتصادی ، سياسی و اجتماعی ، بخشنامه های بانکهای مرکزی و غيره در قيمت گذاری ارز دخالت دارند و باعث نوسانات شديد آن در طی يک روز می شوند.

کار شما به عنوان يک معامله گر اين است که با روند نرخ گذاری آشنا باشيد و بتوانيد تصميم بگيريد که چه زمانی بخريد يا بفروشيد تا بتوانيد سودی به دست بياوريد.

در بازار فارکس بيشتر معاملات به صورت لحظه ای صورت می گيرد ، به هر معامله لات می گويند . اندازة يک لات استاندارد با اعتبار %100 برابر با 000/100 دلار می باشد که با توجه به اعتباری که شرکتهای کارگزار به سرمايه گذار می دهند متغير است وبه اين ترتيب می توان با سرمايه های کم هم در اين بازار فعاليت کرد.

اصطلاحات رايج در بازار فارکس

Pip

ـ پيپ نقطه و يا خط ، کوچکترين واحد افزايش يا کاهش نرخ ارز را گويند . بطور مثال تغيير نرخ يورو / دلار از 2345/1 را به 2346/1 را يک نقطه می گويند.

Margin

سرمايه ی احتياطی: سرمايه احتياطی که کارگزار بعنوان امانت تا زمانی که معاملات باز شما بسته شود نزد خود نگه می دارد.

هرکارگزار برای جلوگيری از به خطر انداختن سرمايه ی خود ، از حساب مشتری مقداری را به عنوان سرمايه احتياطی به امانت نگه می دارد که اگر بازار سير نزولی داشت و معاملة باز شده توسط مشتری ضرر داد ، کارگزار بتواند مقدار ضرر مشتری را برداشت کند . که باز هم بستگی به نظر کارگزار از %0.5 تا %5 متغير است .

به اين مثال توجه کنيد.

شما 10,000 دلار به حساب خود واريز کرده ايد.

پنج لات استاندارد با ضريب اعتبار %100 معامله کرده ايد که ارزش آن برابر با پانصد هزار دلار است.

معاملة شما رو به ضرر است و ضررتان نزديک به ميزان سرمايه ی اصلی تان که درگير معامله کرده ايد يعنی 5000 دلار رسيده است .

کارگزار به شما هشدار سرمايه احتياطی می دهد . بعضی از کارگزارها با تماس تلفنی از شما درخواست می کنند که حساب خود را پر کرده و يا يکی از معامله های باز خود را ببنديد ، بديهی است در صورتی که به هشدار کارگزار عمل نکنيد ، سيستم به انتخاب خود يکی از معاملات شما را می بندد . اگرچه شما هنوز 5000 دلار نزد کارگزار داريد اما او نمی تواند به شما اجازه استفاده از آن را بدهد . به اين ترتيب برای انجام 1 لات استاندارد معامله در بازار فارکس نياز به حداقل 2000 دلار در حساب خود داريد . 1000 دلار جهت به جريان انداختن معامله و 1000 دلار بابت سرمايه احتياطی نزد کارگزار، البته اگر ميزان سرمايه احتياطی مورد نياز %1 باشد.

Leverage

اعتبار: کارگزار برای اينکه مشتری بتواند با سرمايه کم وارد بازار شود ، ضريب اعتباری برای او در نظر می گيرد که %1 تا 500 % متغير است و بستگی به نظر کارگزار دارد . به اين صورت که اگر به هر 1000 دلار %100 اعتبار تعلق بگيرد ، شما می توانيد به ميزان 000 100 دلار معامله کنيد يعنی معادل 1 لات استاندارد.

هميشه به خاطر داشته باشيد که اعتبار بالا به همان ميزان که سود شما را بالا می برد ، ضرر شما را هم افزايش می دهد . بنابراين سعی کنيد در معامله با کارگزاری کار کنيد که اعتبارهای متوسطی ارائه می دهد تا بتوانيد ميزان ضرر خود را تحت کنترل در آوريد.

Interest

کميسيون يا کارمزد : کارمزدی است که کارگزار برای باز نگه داشتن معاملات شما در طی روزهای تعطيل و يا بعد از بسته شدن بازار از حساب شما برداشت می کند.

در معاملات لحظه ای يا Stop اکثر اوقات آخرين ساعت معامله 9:59 دقيقه ی شب به وقت لندن است . هر معامله ای که بعد از اين زمان باز بماند شامل هزينه نگهداری يا همان Interest می شود.

نکاتی در ارتباط با معاملات فارکس

هرگز بدون بررسی و مطالعه معامله نکنيد.

در معاملات ارز ، احساسات را به کنار بگذاريد و با توجه به تحليلهای بنيادی(اخبار اقتصادی و سياسی) و يا استفاده از تحليلهای فنی و تکنيکی اقدام به معامله کنيد . اگر با فارکس آشنا نيستيد دربارة آن تحقيق کنيد ، سپس با انجام معاملات کوچک ، با اين بازار آشنايي بيشتری پيدا کنيد.

با کسب سود بالا از يک معامله هيجان زده نشويد و در نتيجه اقدام به خريد و فروش ارز با مقادير بسيار بالا نکنيد ، زيرا هر لحظه امکان دارد ، کل سرماية خود را از دست بدهيد.

بازار ارز مانند هر بازار ديگری از قبيل : فرش ، زعفران ، پسته ، زيره و غيره است و هر لحظه امکان سقوط و يا صعود (کاهش و يا افزايش) قيمتها وجود دارد ، لذا هميشه بسيار با احتياط عمل کنيد.